Categories
Uncategorized

สยองขวัญ ผีนางรำในหอพัก

jFrwuN.jpg
สยองขวัญ ผีนางรำในหอพัก เรื่องราวย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 15 ปีก่อน ผู้ปกครองผม
ได้นำ ชื่อ วัน/เดือน/ปี เกิดของทั้งบ้านไปให้หมอดูที่จังหวัดสุพรรณบุรีทำนายดวงให้
ซึ่งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผมนั้นคือ ต้องยกผมเป็นลูกบุญธรรมให้ใครสักคนหนึ่ง

ซึ่งผู้ปกครองผมได้เลือกบุคคลที่นับถือในการยกผมให้ ตอนนั้นไม่รู้ว่า
ธรรมเนียมการยกเป็นลูกบุญธรรมนั้นต้องทำอย่างไร จึงเตรียมแค่ พวงมาลัย ธูปเทียนแพ
ไปขอแค่นั้น ณ เวลานั้นด้วยความที่ไม่รู้จึงคิดว่าเป็นอันเสร็จพิธีกรรม

จวบจนกระทั่งผม อายุได้ 18 ปี ผมสอบเข้าได้มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
แต่ในชั้นปีที่ 1 ต้องไปเรียนที่จังหวัดนครนายก 1 ปี ขณะที่ย้ายขอเข้าหอพักนั้น
ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น เพราะทุกคนต่างขนของเข้าหอกัน เป็นคณะๆ

ซึ่งคณะผมเป็นกลุ่มคณะที่ 2 ในการย้ายเข้า ทำให้มีนิสิตเข้ามาอยู่พอสมควร
ในช่วงพลบค่ำ เมทผมเริ่มทยอยเข้าห้องพัก แบ่งปันประสบการณ์ต่างๆที่รุ่นพี่ได้เล่าสู่
บ้างเล่าว่าในชั้นที่ 5 ของหอที่ผมอยู่เป็นไปได้อย่าขึ้นไปเพราะมีคนตาย
บ้างก็เล่าว่าอีกหอหนึ่ง มีผีผู้หญิงกระโดดตึกตายและไม่ไปไหน

ทุกคืนจะปีนกำแพงและกระโดดลงมาซ้ำๆ(ผมเรียกว่าผีวนลูป) ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
เพราะผมเป็นคนที่ไม่ค่อยกลับอะไรเหล่านี้เท่าไหร่

สภาพห้องที่ผมอยู่นั้น อยู่ติดบรรไดหนีไฟของตึก
และอยู่หน้าห้องน้ำรวม (เป็นฮวงจุ้ยที่ไม่ดีเท่าไหร่ 55) เปิดประตูเข้าไป
ทางด้านขวามือจะเป็นตู้เสื้อผ้า 5 ตู้สำหรับนิสิต แต่จะเว้นระยะห่าง
ของตู้แรกกับประตูเป็นซอกเล็กน้อยเพื่อให้ประตูสามารถเปิดได้ ด้านขวามือ จะเป็นเตียงเดี่ยว 3 หลัง

เตียงสองชั้นหนึ่งหลัง ระหว่างเตียงจะมีโต๊ะเขียนหนังสือสำหรับนิสิตทุกคน
ด้านหลังห้องเป็นระเบียงชมวิวอันสวยงาม มีเมทคนหนึ่งเล่าว่า ให้ทำการซื้อตู้ เตียง โต๊ะเขียน
โดยการนำเหรียญบาทและทำการอธิฐานว่าเราขอซื้อของเหล่านี้เพื่อการอยู่อาศัย
และเมทผมยังบอกอีกว่าถ้าวันใดที่ไม่มีคนนอนบนเตียงนั้นๆ
ให้หาของมาวางบนเตียงเพื่อไม่ให้สิ่งที่เรามองไม่เห็นมานอนแทนได้ ส่วนใต้เตียงก็หาของมาวางซะ

ผมจำได้เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเมททุกคนปิดไฟนอนกันหมด น่าจะหลัง 4 ทุ่ม ผมก็นอนของผมไป
ผมนอนอยู่เตียงที่ 3 ถ้านับจากหน้าประตู จนกระทั่งผมฝัน หรือกึ่งหลับกึ่งตื่นไม่ทราบ
ว่าอยู่บนเตียงที่ผมนอนอยู่ ไม่สามารถขยับตัวได้ ผมเห็นเงาดำๆ อยู่บริเวณซอกระหว่างประตู
และตู้เสื้อผ้า ผมมองไม่เห็นหาหรือสีสันใดๆ แต่ที่เห็นแน่ชัดคือ เขาสวมชฏาอยู่บนศีรษะ

พอผมเห็นดังนั้นผมจึงได้ยินเสียงฉิ่งที่ดังมาก เหมือนอยู่ข้างหูเลย เงาดำนั้นเริ่มรำ
แต่ไม่ได้รำสวยงามมาก ถ้าใครเคยดูหนังเรื่องผีคนเป็นแล้ว ก็แบบนั้นเลย ทุกช่วงที่เงาดำนั้นเดินมา
เสียงฉิ่งยิ่งรัวเร็วขึ้น และดังขึ้นเรื่อย จนกระทั่งเงาดำนั้นมาอยู่ที่ข้างตัวผม

และชโงกหน้าแทบจะแนบชิดกับใบหน้าผม ทำให้ผมสะดุ้งตื่นขึ้น
บรรยากาศภายในห้องยังเหมือนเดิม ยังคงมีแต่เสียงพัดลมดังหึ่งๆ อยู่บนเพดาน
เช้าขึ้นมาผมได้เล่าเรื่องนี้ให้เมทฟัง ทุกคนก็ลงความเห็นว่า “โดนแล้ว”
ทุกวันนี้เสียงฉิ่งที่กระทบกันผมยังจำได้ฝังใจ

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

โปรสล๊อต

Categories
เรื่องผี

สยองชั้น2 ในตึกโรงพยาบาล

jFrwuN.jpg
ผมเคยเจอที่ รพ แถวบางพลี คือตอนนั้นแฟนผมท้อง ก็พักฟื้นที่ห้องพิเศษ ที่ชั้น4
แต่ผมเป็นคนติดบุหรี่ จัด จึงชอบ กดลิฟท์ ลงมาสูบที่ชั้น2 บ่อยๆ

จนวันที่2 ผมก็ทำแบบเดิมอีก แต่พอตอนขากลับนี้สิครับ ผมก็ขึ้นลงคนเดียวปกติ
ไม่มีอะไรพยายามไม่นึกถึงผี ตอนนั้นผมก็กด ที่ชั่น4 ในลิฟท์มีผมคนเดียว
แต่จู่ๆลิฟท์กลับจอดที่ชั้น2 ไอ้เราก็นึกว่ามีคนกด ก็ไม่เอะใจอะไร

แต่พอเปิดแค่นั้นแหละ เชี่ยแม่รง!!! ปิดแทบไม่ทัน ทั้งชั่นปิดไฟมืดหมด
ไม่มีแม้แต่ไฟทาง แล้วใครมันจะกด ขึ้นมาได้ก็ นั่งคิดอยู่นานว่า
หรือจะมีคนกดแต่ลิฟท์อีกฝั่งนึงเปิดเลยขึ้นไปก่อนแล้ว แต่แปลกตรงที่มืดแบบนั่น

ใครจะไปรอลิฟท์ พอคิดก็เครียดเลยอยาก บุหรี่อีกแต่ก็คงไม่กล้าลงไป
เลยเอาวะแอบดูดตรงบรรไดหนีไฟเนี้ยแหละ ดึกแล้วไม่มีใครเห็นหรอก
นั่งสูบไปได้ครึ่งมวน ได้ยินเสียงเหมือนคนร้องให้ช่วย จากข้างล่าง ก็คิดในใจว่าหูแว่ว

สักพักได้ยินอีกพร้อมเสียงเขย่าประตูหนีไฟข้างล่าง เลยดับบุหรี่แล้วกะจะวิ่งเข้าห้อง
แต่พยาบาลเดินมาพอดีถามว่ามีอะไรหรอค่ะ ผมบอกไม่รู้ครับได้ยินเสียงร้องให้ช่วย
สักพักเสียงคนวิ่งขึ้นมา ผมกับพยาบาลสดุ้งแทบวิ่ง เป็นผู้หญิงไวกลางคนครับ!!

ร้องไห้ไป หอบไป พยาบาลเลยเอายาดมมาให้ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาบอกว่าขึ้นลิฟท์จะมาชั้น4 แต่มันเปิดที่ชั้น2 เขานึกว่าถึงแล้วเลยเดินออกไป
เขามัวแต่ถือของเลยไม่ได้มองชั้น พอออกไป มืดทั้งชั้น กำลังจะหันกลับลิฟท์ดันปิด

เค้าเลยวิ่งมาบันไดหนีไฟ เพื่อที่จะขึ้นมาชั้น 4 แต่ประตูล็อค เขย่าแหละเรียกอยู่นาน
จนสุดท้ายทีบประตูจนหลุดแล้ววิ่งขึ้นมา (เล่าซะนานเลย ไม่มีผีซะงั้น)
แต่ว่าใครเป็นคนกดที่ชั้น2 นี้แหละปัญหา ตั้งแต่นั้นมาเลิกขึ้นลิฟท์คนเดียวอีกเลย

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
เรื่องผี

คุณลุงขี่จักรยาน ชวนหลอน

jFrwuN.jpg
เรื่องมันมีอยู่ว่า…

…สมัยตอนที่เรา ยังเรียนอยู่ม.ปลาย(วัยใส) มีอยู่วันนึงเรากลับมาถึงบ้าน
ประมาณเกือบ 6 โมงเย็น จำได้ว่ากำลังจะเดินเข้าบ้านแต่เหลือบไปเห็นลุง
คนที่แกชอบมาปั่นจักรยานแถวนี้ตอนเย็นๆประจำเดินผ่านไป

ลุงเขามาปั่นทุกวันแต่เราก็ไม่เคยทัก ชื่อแกก็ไม่รู้ แต่จำลุงได้ดี
เพราะแกจะใส่เสื้อคอกลมสีขาวกับกางเกงขาสั้นตลอด

ทีแรกเราก็คิดว่าแปลกดีที่วันนี้แกเดินมา เพราะปกติแกจะปั่นจักรยานสีแดง
พอเรามองลุงแก แกก็มองกลับแต่ก็ไม่ได้ทักกัน…

…พอเดินเข้าไปในบ้าน ก็ได้ยินยายกับแม่กำลังคุยกันเรื่องลุง(จำชื่อไม่ได้แล้ว)
ว่าแกเสียแล้ว เราไม่รู้จักเลยถามแม่ว่าใคร

เรา : ลุง(?) คือคนไหน…?
แม่ : อ้าว! ก็คนที่แกชอบมาปั่นจักรยานแถวบ้านเราไง..
เรา : ที่แกตาบอดข้างนึงอ่ะนะ?
แม่ : ใช่คนนั้นแหละ
เรา : เสียเมื่อไหร่?
แม่ : สองวันล่ะ..เนี่ยป้า?(ญาติลุง) เอาซองมาให้แม่

ประเด็นคือ!!!!!! …ลุงที่ตาบอดกับลุงคนที่เราเห็นตะกี้คือคนคนเดียวกันไงงง!!!!
และถ้าแกเสียมาสองวันแล้ว …ลุงที่เราเห็นตะกี้คือ?..!!!!!! ใช่…ใช่ม่ะ…

ตอนนี้ เรากลับมานั่งคิดเล่นๆว่า ถ้าเกิดวันนั้น ทักลุงแกไปจะเป็นยังไงนะ…???
(จะเป็นยังไงเล่าปัดโธ่!!!..ไม่ทักไปน่ะ น่าจะดีแล้วล่ะมั้ง

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
เรื่องผี

เรื่องผีสุดน่ากลัว เกือบโดนผีปล้ำที่พังงา

jFrwuN.jpg
เรื่องผีน่ากลัวนี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2559 ตอนนั้นผมเรียนอยู่ปี4 มหาลัยหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี ช่วงปี4 ผมต้องออกฝึกงาน ผมเรียนการท่องเที่ยว ผมกับเพื่อนได้แสวงหาที่ฝึกงานกัน จนมาได้ที่ฝึกงาน เป็นบริษัททัวร์ดำน้ำที่พังงา เกาะสิมิลัน

เมื่อใกล้ถึงเวลาฝึกงาน ผมกับเพื่อนอีกหนึ่งคนก็ได้เดินทางไปจังหวัดพังงาแต่ต้องลงเครื่องที่ภูเก็ต แล้วเจ้าของบริษัททัวร์ก็มารับไปพังงา พาไปส่งที่บ้านพักใกล้บริษัท ที่ทางเจ้าของเช่าไว้ให้ วันรุ่งขึ้นผมกับเพื่อนก็ได้เริ่มฝึกงานโดยทางเจ้าของได้มารับไปที่ฝึกงานตามปกติ พร้อมกับเด็กฝึกงานอีก3คนต่างสถาบันกันเป็นผู้หญิง

เย็นวันนั้นทางเจ้าของได้เข้ามาคุย ว่าขอให้แลกบ้านกับพวกผู้หญิงเพราะบ้านของพวกผู้หญิงอยู่ไกลและเปลี่ยวมาก พวกผมก็โอเคหลังจากจากย้ายเสร็จคืนนั้นก็นอนตามปรกติ สักพักประมาณตี3 ผมก็ได้ยินเสียงคนเดินรอบบ้านเป็นระยะ แต่ก็ไม่คิดอะไรมากคิดว่าเป็นคนเดิน คืนนั้นก็ไม่มีอะไร จนเช้าก็ไปฝึกงานปกติ

เย็นนั้นมีข่าวดีคือต้องย้ายบ้านอีกแล้ว เพราะมีนักศึกษาฝึกงาน มาจากต่างสถาบันเพิ่มอีกสองคนเป็นผู้ชาย เจ้าของได้เช่าบ้านหลังใหญ่ให้ ให้อยู่กัน 4คน ผมกับเพื่อนก็ได้ย้ายมาบ้านหลังนี้ ถึงจะเป็นบ้านหลังใหญ่ แต่ก็มีแค่1ห้องนอน ทำให้ผมกับเพื่อนต้องนอนข้างนอก แต่ผมกับเพื่อนก็ไม่ซีเรียสอะไร อยู่บ้านหลังนี้มาประมาน10วัน

คืนนั้นหลังจากฝึกงานเสร็จก็กลับมาอาบน้ำนอนตามปกติในขณะที่กำลังหลับอยู่นั้น ก็เกิดอาการเหมือนฝันเปียก รู้สึกเหมือนโดนเล้าโลมโดยใครบางคน บอกตรงๆตอนนนั้นฟินมาก แล้วผมก็สะดุ้งตื่นแต่สิ่งที่กำลังเล้าโลมผมมันยังคงทำอยู่
ผมตกใจมากตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียวว่าเด็กฝึกงานที่มาใหม่
ต้องมีใครเป็นเกย์แน่นอน ช่วงนั้นปากของคนที่กำลังเล้าผมเริ่มมาถึงคอ
ยังเล้าไม่หยุด ผมจะหันไปด่าแต่หันไม่ได้ตัวขยับไม่ได้ นาทีนั้นผมรู้แล้วว่าไม่ใช่คน

ผมพยายามท่องนะโม ท่องคาถาที่เคยอ่านเจอในหนังสือมนต์พิธี
จนสุดท้ายก็หลุดมาได้ เช้าวันนั้นผมก็ยังไม่ได้เล่าให้ใครฟัง
เรื่องก็ผ่านมาประมาณ 5วัน คืนนั้นมันมาอีกแล้ว แต่คราวนี้มันมาเหยียบขาผม
สลับเปลี่ยนมาเหยียบหน้าอก และแขนซ้าย ในขณะที่โดนเหยียบแขนซ้ายอยู่นั้น

ผมก็เห็นเป็นขาคนโดยใส่ชุดสีขาว ยาวถึงตาตุ่ม นาทีนั้นผมเจ็บมาก
เลยนึกท่องคาถาเดิม ที่เคยท่อง ในขณะกำลังท่องอยู่ ผู้หญิงคนนั้นได้โน้มตัวลงมา
ผมยาวจนปิดหน้าผม มันมาพูดข้างหูผมว่า คาถานี้กูไม่กลัวหรอก พร้อมหัวเราะเบาๆ นาทีนั้นความกลัวผมหายไปหมด เหลือแต่ความโมโห จึงภาวนาว่าขอให้
บุญบารมีของแม่ช่วยคุ้มครองผมด้วย สักพักก็หลุดมาได้

ตอนเช้าผมได้บอกและเล่า เหตุการณ์ทุกอย่างให้เพื่อนฟัง
แล้วบอกว่าวันนี้ไปทำงานไม่ไหว หลังจากโทรเล่าให้แม่ฟัง
แม่ผมก็บอกจะส่งหลวงปู่ทวดมาไว้ห้อยคอ และให้ผมไปทำบุญที่วัด
ในขณะที่ไปทำบุญที่วัด ก็เจอพระรูปหนึ่ง ซึ่งผมยังไม่ได้เล่าอะไรให้พระฟัง

ท่านก็พูดขึ้นมาว่า มีเวลามาห่มผ้าขาว แล้วนอนวัดสักคืนไหม ทำผมขนลุกไปหมดทั้งตัว แต่ผมปฏิเสธไป หลังจากนั้น ก็ห้อยพระที่แม่ส่งมาให้ จากนั้นก็ไม่เจออะไรอีก
หลังจากนั้นไม่นาน รุ่นพี่ที่ฝึกงานคนหนึ่งบ้านอยู่ตรงข้ามกันได้โทรหาผมช่วงประมาณตี2แล้วบอก คืนนี้ขอนอนด้วย พอผมไปเปิดประตุให้ พี่เขาก็ทำหน้าตื่นเต้น ตื่นๆ
และเล่าให้ผมฟังว่า หลังจากที่เขาไปซื้อของกลับมากำลังเอารถรถจอด
พี่เขาเห็นผู้หญิงผมยาวใส่ชุดสีขาวยาวถึงตาตุ่มเดินทะลุเข้าประตูบ้านเขาไป
เลยขอมานอนกะผม หลังจากนั้นผมก็ไม่เจออะไรอีกเลยจนกระทั่ง
ฝึกงานเสร็จก็กลับกาญจนบุรี แต่เด็กต่างสถาบันอีกสองคนยังเหลืออีก10วัน

และโทรมาเล่าให้ผมฟังว่าย้ายออกมานอนข้างนอกที่ผมนอน เพราะในห้องมันร้อน นอนๆอยู่ก็มีคนมาเคาะประตูแต่ไม่กล้าเปิดเพราะมันดึกแล้ว แต่เห็นได้จากช่องใต้ประตูว่าเห็นเป็นขาคนนุ่งผ้ายาวถึงตาตุ่มยืนอยู่หน้าประตู
ซึ่งผมคิดว่าหน้าจะเป็นคนเดียวกัน นั่นทำให้ผมสบายใจว่า
ผี ไม่ได้ตามผมกลับมาบ้าน ลืมบอกไปว่าแปลกมากทุกๆวันที่ผมกลับจากที่ฝึกงาน
ทุกเย็นจะมีเส้นผมของผู้หญิงกองอยู่บนที่นอนเต็มไปหมด เป็นยังงี้ทุกวัน
และอีกอย่างสถานที่ตรงนั้นก็เป็นที่ๆเคยโดน สึนามิ
นี่เป็นเหตุการณ์การเจอผีที่ชัดเจนสำหรับผม ตั้งแต่เคยเจอมา ขอบคุณ

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
เรื่องผี

เล่าเรื่องผี เขาชนไก่หลอนหน้าห้องน้ำ

jFrwuN.jpg
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาครับ
ผมได้เรียน รด.มาจนถึงปี3และต้องไปฝึกภาคสนามที่เขาชนไก่
เป็นเวลา5วัน4คืนครับ การฝึกเป็นไปได้ด้วยดีครับ เหนื่อยมาก
คิดถึงคนที่บ้านมาก คิดถึงเตียงนุ่มๆที่บ้าน คิดถึงอากาศปลอดโปร่ง
เพราะที่นี่ฝุ่นเยอะมากจนจามออกมาน้ำมูกเป็นสีดำเลยครับ

การฝึกดำเนินไปจนถึงวันที่4 ซึ่งเป็นวันที่เหนื่อยที่สุด เพราะต้องเดินเท้า
9-10กิโล เพื่อไปฐานต่างๆ จนได้เจอกับสุดยอดครูฝึก “จ่านรก”ครับ
ก็ฝึกกันไปหมอบคลานตามเรื่องตามราว จนฝึกเสร็จ กลับไปที่กองพัน
ทุกคนเพลียมากแต่ก็ได้รับอนุญาติให้อาบน้ำได้สบายใจ

เรื่องมันเริ่มมาจาก เต๊นท์นอนของผมนั้นอยู่ในโซนที่จะต้องเป็นเวรยาม
ในวันนั้นพอดีซึ่งเป็นเวลาตี3-ตี4ครับ
ผมก็นอนก่อนเลยตอน5ทุ่มผลัดก่อนหน้าก็มาปลุกตอนตี2กว่าๆ
ผมจึงต้องลุกขึ้นไปเฝ้ายามครับ
ปกติแล้วเขาจะแบ่งเป็นคู่ในการเฝ้า1ที่ แต่ เพื่อนผมนั้น
ต้องจัดของจัดกระเป๋าจึงบอกให้ผมล่วงหน้าไปก่อน

ผมก็ต้องไปเฝ้ายามคนเดียว จะเรียกว่าซวยหรืออะไรไม่รู้
แต่ผมต้องไปเฝ้าหน้าห้องน้ำ ซึ่งมืดและดึกแล้ว วังเวงโคตรๆ
ผมก็ยืนไปสักพักนึกขึ้นมาได้ จ่านั้นได้กำชับมาว่า
“พื้นห้องน้ำต้องสะอาดห้ามมีรอยเท้าแม่แต่นิดเดียว” ผมก็หันไปมอง
เช็คในห้องน้ำ มันก็มีรอยเท้าอยู่คู่นึงดูจากรอยแล้ว
ก็น่าจะเข้าห้องส้วมห้องแรกพอดี ผมก็ต้องเช็คว่ามีใครอยู่ในห้องนั้นหรือเปล่า
จะได้รอเขาออกมาแล้วเช็ดถูทีเดียว เพราะตี4แล้วคงไม่มีใครมาใช้ต่อ
“เข้าห้องน้ำอยู่ป่าวครับ” นี่คือสิ่งที่ผมตะโกนไป “ครับ”
เสียงตอบกลับจากคนในห้องน้ำ

ผมก็ยืนรอหน้าห้องน้ำไปเรื่อยๆ รอแล้วรอเล่า20นาทีแล้ว
จนเพื่อนที่เก็บของมา มาพร้อมรองเท้าแตะที่จะใส่
เข้าไปทำความสะอาดได้โดยไม่เปื้อนพื้น
แต่ผมก็ไม่ได้เอะใจเรื่องคนในห้องน้ำอะไรเพราะคิดว่าวันสุดท้าย
เขาอาจจะถ่ายหนักอยู่

ผมจึงให้เพื่อนเข้าไปทำความสะอาดข้างใน สมมุติว่าเพื่อนผมชื่อ ตี๋
“ตี๋ถูห้องอาบน้ำก่อนเลย” มันก็เข้าไปถูส่วนผมก็ยืนเฝ้าข้างหน้า
จนตี๋มันถูห้องอาบน้ำเสร็จมันก็มาถามผม “ห้องส้วมต้องถูด้วยป่าว”
ผมก็ตอบ “เออ แต่รอคนห้องแรกเขาเข้าเสร็จก่อนนะ”
ไอตี๋ก็งง ถามผมว่า “ห้องไหนกูเดินเข้าไปดูไม่เห็นจะมีห้องไหนปิดประตูซักห้อง”

ผมก็งงครับและหันไปมองห้องน้ำห้องนั้น ปรากฏว่าประตูมันเปิดอยู่..
ผมก็งงและดูที่รอยเท้า รอยเท้าก็มีเพียงแค่รอยเท้าที่เดินเข้าไป แล้ว..
เขาออกมาตอนไหน.. ซึ่งผมดูแล้ว มันมีทางออกเดียวแน่นอน
ซึ่งผมก็ยืนอยู่ตลอดและจะปีนออกก็ไม่ได้แน่นอน และรอยเท้าก็มีแค่รอยเดิม
ที่เป็นรอยเข้า แต่ไม่มีรอยที่เดินออกเลย.. แล้วเสียงครับที่ได้ยิน
รอยเท้าที่มีแค่เข้ามันคืออะไร.. ผมก็เลยไม่พูดอะไรครับ
เพื่อนก็ล้างห้องน้ำเสร็จ ผมก็ยืนขนลุกอยู่หน้าห้องน้ำ รอบๆก็เป็นป่ามืดๆอีก

ก็มีเท่านี้แหละครับ เรื่องที่ผมเจอมาขอให้น้องๆปีนี้
ที่ไปเขาชนไก่ เดินทางปลอดภัย สุขภาพแข็งแรงกันทุกคนครับ

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
Uncategorized

กีตาร์มือสอง สยองขวัญ

jFrwuN.jpg
วันนี้ผมมีเรื่องสยองขวัญมาเล่าให้ฟังครับ
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับรุ่นพี่ของผม เคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน สมัยผมอยู่มัธยมต้นครับ
ผมขอเริ่มเรื่องเลยนะครับ

พี่ตี๋เป็นคนที่เล่นกีตาร์เก่งมาก ถ้ามีเวลาว่าง ผมก็จะให้แกสอนเล่นกีตาร์
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ช่วงประมาณเกือบ 5 โมงเย็น ผมนัดกับพี่ตี๋ไว้
ว่าจะให้พี่ตี๋สอนเล่นเพลงที่กำลังฝึกอยู่ พอไปถึงพี่ตี๋ก็ออกมาต้อนรับ เรียกผมเข้าบ้านครับ

พี่ตี๋ถามผมว่า กินข้าวมารึยัง กินข้าวก่อนไหม ผมบอกว่า กินมาแล้วครับ
ตอนนี้อยากซ้อมกีตาร์มากกว่า ผมก็นั่งรอที่กลางบ้านหน้าทีวี พี่ตี๋ก็เดินเข้าไปเอากีตาร์ในห้อง
พอพี่ตี๋เดินออกมา ผมก็ถามพี่ตี๋ว่า ไหนบอกว่าซื้อกีตาร์ตัวใหม่มา ขอดูหน่อยครับ
พี่ตี๋ก็ยิ้มๆ เดินมานั่งลงข้างหน้าผม เรานั่งกันที่พื้นครับ

แกบอกว่าขายทิ้งไปแล้ว ผมเลยพูดกลับไปว่า อ้าว ขายทำไมครับพี่ เสียงไม่ดีหรอ
แต่พี่ตี๋ทำหน้านิ่งๆ และตอบผมมาสั่นๆว่า ก็มันมีผีในกีตาร์ จะให้พี่เก็บไว้หรอ

ความต้องการจะซ้อมกีตาร์ของผมเริ่มหายไป ตอนนี้สนใจเรื่องผีมากกว่า
ผมเลยบอกพี่ตี๋ว่า มันเป็นไงพี่ตี๋ เล่าให้ผมฟังหน่อย พี่ตี๋ก็เล่าให้ฟังครับ

พี่อยากได้กีตาร์โปร่งซักตัว เพราะตัวเก่ารู้สึกว่ามันเล็กเกินไป
ก็เลยไปหาซื้อมือสองแถวคลองถม ไปถูกใจตัวนึง เป็นกีตาร์โปร่ง สภาพใหม่ เหมือนมือหนึ่งเลย
ราคาก็ไม่แพงจนเกินไป แถมเสียงดีด้วย พี่ก็เลยตัดสินใจซื้อ

พอซื้อก็เอากลับมานั่งเล่น ลองดีด ลองเสียงไปตามปกติ ตอนนั้นก็น่าจะสองสามทุ่ม
พี่ได้ยินเสียงคนเคาะประตู พี่ก็เดินไปเปิด แต่ก็ไม่มีใคร พี่ก็กลับมานั่งเล่นต่อ
ยังไม่ถึง 10 นาทีเลย ได้ยินเสียงเคาะอีกแล้ว พี่ก็เดินไปเปิดอีก แต่ก็ไม่มีใครเหมือนเดิม
พี่เลยเดินออกไปดูตรงหน้าบ้าน คิดว่ามีใครมาแกล้งรึเปล่า แต่ก็ไม่มี

พี่เดินกลับมานั่งเล่นต่อ ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมาก
ทีนี้มันมาอีกแล้ว เสียงเคาะเหมือนเดิม พี่ก็เริ่มหงุดหงิด เลยตะโกนไปว่า
ใครวะ เเกล้งอยู่ได้ อยากเข้าก็เข้ามาเลย พอพี่พูดเสร็จ เสียงเคาะมันก็เงียบไป

พี่เล่นได้อีกซักพัก พี่ก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ เข้าไปได้แค่พักเดียวก็เดินออกมา
ปรากฏว่าประตูมันเปิดเอง พี่ก็ตกใจ คิดว่าใครมาเปิด หรือใครเข้ามาขโมยของรึเปล่า
ก็เดินสำรวจดู ไม่มีอะไรหาย พี่ก็เดินไปล็อคประตู เสร็จก็เดินหยิบกีตาร์เข้าห้อง เอากีตาร์ไปเก็บ
แล้วพี่ก็ไปกินข้าว อาบน้ำ พอเสร็จแล้ว พี่กะจะลองเล่นซักเพลงสองเพลง แล้วค่อยนอน

พอเล่นไปได้ยังไม่จบเพลงแรกเลย พี่ได้ยินเสียงฮัมเพลง ดังมาจากด้านหลัง
พี่เลยดีดเบาๆ จะฟังว่าได้ยินเสียงจริงรึเปล่า แต่เสียงมันก็หายไป
เลยคิดว่าหูฝาด ก็เล่นต่อไป แต่ก็ได้ยินอีก ที่นี้มันชัดกว่าเดิม พี่ก็ตบสายกีตาร์หยุดเสียง
พอเสียงกีตาร์เงียบปุ๊บ ก็มีเสียงแทรกขึ้นมา พี่ได้ยินชัดเลย เป็นเสียงคนถอนหายใจ
พี่ตกใจก็หันกลับไปมอง แต่มันก็ไม่มีอะไร ทีนี้แหละเริ่มกลัวของจริงแล้ว

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
Uncategorized

สยองขวัญ ผีนางรำในหอพัก

jFrwuN.jpg
เรื่องราวย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 15 ปีก่อน ผู้ปกครองผม
ได้นำ ชื่อ วัน/เดือน/ปี เกิดของทั้งบ้านไปให้หมอดูที่จังหวัดสุพรรณบุรีทำนายดวงให้
ซึ่งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผมนั้นคือ ต้องยกผมเป็นลูกบุญธรรมให้ใครสักคนหนึ่ง

ซึ่งผู้ปกครองผมได้เลือกบุคคลที่นับถือในการยกผมให้ ตอนนั้นไม่รู้ว่า
ธรรมเนียมการยกเป็นลูกบุญธรรมนั้นต้องทำอย่างไร จึงเตรียมแค่ พวงมาลัย ธูปเทียนแพ
ไปขอแค่นั้น ณ เวลานั้นด้วยความที่ไม่รู้จึงคิดว่าเป็นอันเสร็จพิธีกรรม

จวบจนกระทั่งผม อายุได้ 18 ปี ผมสอบเข้าได้มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
แต่ในชั้นปีที่ 1 ต้องไปเรียนที่จังหวัดนครนายก 1 ปี ขณะที่ย้ายขอเข้าหอพักนั้น
ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น เพราะทุกคนต่างขนของเข้าหอกัน เป็นคณะๆ

ซึ่งคณะผมเป็นกลุ่มคณะที่ 2 ในการย้ายเข้า ทำให้มีนิสิตเข้ามาอยู่พอสมควร
ในช่วงพลบค่ำ เมทผมเริ่มทยอยเข้าห้องพัก แบ่งปันประสบการณ์ต่างๆที่รุ่นพี่ได้เล่าสู่
บ้างเล่าว่าในชั้นที่ 5 ของหอที่ผมอยู่เป็นไปได้อย่าขึ้นไปเพราะมีคนตาย
บ้างก็เล่าว่าอีกหอหนึ่ง มีผีผู้หญิงกระโดดตึกตายและไม่ไปไหน

ทุกคืนจะปีนกำแพงและกระโดดลงมาซ้ำๆ(ผมเรียกว่าผีวนลูป) ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
เพราะผมเป็นคนที่ไม่ค่อยกลับอะไรเหล่านี้เท่าไหร่

สภาพห้องที่ผมอยู่นั้น อยู่ติดบรรไดหนีไฟของตึก
และอยู่หน้าห้องน้ำรวม (เป็นฮวงจุ้ยที่ไม่ดีเท่าไหร่ 55) เปิดประตูเข้าไป
ทางด้านขวามือจะเป็นตู้เสื้อผ้า 5 ตู้สำหรับนิสิต แต่จะเว้นระยะห่าง
ของตู้แรกกับประตูเป็นซอกเล็กน้อยเพื่อให้ประตูสามารถเปิดได้ ด้านขวามือ จะเป็นเตียงเดี่ยว 3 หลัง

เตียงสองชั้นหนึ่งหลัง ระหว่างเตียงจะมีโต๊ะเขียนหนังสือสำหรับนิสิตทุกคน
ด้านหลังห้องเป็นระเบียงชมวิวอันสวยงาม มีเมทคนหนึ่งเล่าว่า ให้ทำการซื้อตู้ เตียง โต๊ะเขียน
โดยการนำเหรียญบาทและทำการอธิฐานว่าเราขอซื้อของเหล่านี้เพื่อการอยู่อาศัย
และเมทผมยังบอกอีกว่าถ้าวันใดที่ไม่มีคนนอนบนเตียงนั้นๆ
ให้หาของมาวางบนเตียงเพื่อไม่ให้สิ่งที่เรามองไม่เห็นมานอนแทนได้ ส่วนใต้เตียงก็หาของมาวางซะ

ผมจำได้เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเมททุกคนปิดไฟนอนกันหมด น่าจะหลัง 4 ทุ่ม ผมก็นอนของผมไป
ผมนอนอยู่เตียงที่ 3 ถ้านับจากหน้าประตู จนกระทั่งผมฝัน หรือกึ่งหลับกึ่งตื่นไม่ทราบ
ว่าอยู่บนเตียงที่ผมนอนอยู่ ไม่สามารถขยับตัวได้ ผมเห็นเงาดำๆ อยู่บริเวณซอกระหว่างประตู
และตู้เสื้อผ้า ผมมองไม่เห็นหาหรือสีสันใดๆ แต่ที่เห็นแน่ชัดคือ เขาสวมชฏาอยู่บนศีรษะ

พอผมเห็นดังนั้นผมจึงได้ยินเสียงฉิ่งที่ดังมาก เหมือนอยู่ข้างหูเลย เงาดำนั้นเริ่มรำ
แต่ไม่ได้รำสวยงามมาก ถ้าใครเคยดูหนังเรื่องผีคนเป็นแล้ว ก็แบบนั้นเลย ทุกช่วงที่เงาดำนั้นเดินมา
เสียงฉิ่งยิ่งรัวเร็วขึ้น และดังขึ้นเรื่อย จนกระทั่งเงาดำนั้นมาอยู่ที่ข้างตัวผม

และชโงกหน้าแทบจะแนบชิดกับใบหน้าผม ทำให้ผมสะดุ้งตื่นขึ้น
บรรยากาศภายในห้องยังเหมือนเดิม ยังคงมีแต่เสียงพัดลมดังหึ่งๆ อยู่บนเพดาน
เช้าขึ้นมาผมได้เล่าเรื่องนี้ให้เมทฟัง ทุกคนก็ลงความเห็นว่า “โดนแล้ว”
ทุกวันนี้เสียงฉิ่งที่กระทบกันผมยังจำได้ฝังใจ

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
Uncategorized

สยองชั้น2 ในตึกโรงพยาบาล

jFrwuN.jpg
ผมเคยเจอที่ รพ แถวบางพลี คือตอนนั้นแฟนผมท้อง ก็พักฟื้นที่ห้องพิเศษ ที่ชั้น4
แต่ผมเป็นคนติดบุหรี่ จัด จึงชอบ กดลิฟท์ ลงมาสูบที่ชั้น2 บ่อยๆ

จนวันที่2 ผมก็ทำแบบเดิมอีก แต่พอตอนขากลับนี้สิครับ ผมก็ขึ้นลงคนเดียวปกติ
ไม่มีอะไรพยายามไม่นึกถึงผี ตอนนั้นผมก็กด ที่ชั่น4 ในลิฟท์มีผมคนเดียว
แต่จู่ๆลิฟท์กลับจอดที่ชั้น2 ไอ้เราก็นึกว่ามีคนกด ก็ไม่เอะใจอะไร

แต่พอเปิดแค่นั้นแหละ เชี่ยแม่รง!!! ปิดแทบไม่ทัน ทั้งชั่นปิดไฟมืดหมด
ไม่มีแม้แต่ไฟทาง แล้วใครมันจะกด ขึ้นมาได้ก็ นั่งคิดอยู่นานว่า
หรือจะมีคนกดแต่ลิฟท์อีกฝั่งนึงเปิดเลยขึ้นไปก่อนแล้ว แต่แปลกตรงที่มืดแบบนั่น

ใครจะไปรอลิฟท์ พอคิดก็เครียดเลยอยาก บุหรี่อีกแต่ก็คงไม่กล้าลงไป
เลยเอาวะแอบดูดตรงบรรไดหนีไฟเนี้ยแหละ ดึกแล้วไม่มีใครเห็นหรอก
นั่งสูบไปได้ครึ่งมวน ได้ยินเสียงเหมือนคนร้องให้ช่วย จากข้างล่าง ก็คิดในใจว่าหูแว่ว

สักพักได้ยินอีกพร้อมเสียงเขย่าประตูหนีไฟข้างล่าง เลยดับบุหรี่แล้วกะจะวิ่งเข้าห้อง
แต่พยาบาลเดินมาพอดีถามว่ามีอะไรหรอค่ะ ผมบอกไม่รู้ครับได้ยินเสียงร้องให้ช่วย
สักพักเสียงคนวิ่งขึ้นมา ผมกับพยาบาลสดุ้งแทบวิ่ง เป็นผู้หญิงไวกลางคนครับ!!

ร้องไห้ไป หอบไป พยาบาลเลยเอายาดมมาให้ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาบอกว่าขึ้นลิฟท์จะมาชั้น4 แต่มันเปิดที่ชั้น2 เขานึกว่าถึงแล้วเลยเดินออกไป
เขามัวแต่ถือของเลยไม่ได้มองชั้น พอออกไป มืดทั้งชั้น กำลังจะหันกลับลิฟท์ดันปิด

เค้าเลยวิ่งมาบันไดหนีไฟ เพื่อที่จะขึ้นมาชั้น 4 แต่ประตูล็อค เขย่าแหละเรียกอยู่นาน
จนสุดท้ายทีบประตูจนหลุดแล้ววิ่งขึ้นมา (เล่าซะนานเลย ไม่มีผีซะงั้น)
แต่ว่าใครเป็นคนกดที่ชั้น2 นี้แหละปัญหา ตั้งแต่นั้นมาเลิกขึ้นลิฟท์คนเดียวอีกเลย

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
Uncategorized

คุณลุงขี่จักรยาน ชวนหลอน

jFrwuN.jpg
เรื่องมันมีอยู่ว่า…

…สมัยตอนที่เรา ยังเรียนอยู่ม.ปลาย(วัยใส) มีอยู่วันนึงเรากลับมาถึงบ้าน
ประมาณเกือบ 6 โมงเย็น จำได้ว่ากำลังจะเดินเข้าบ้านแต่เหลือบไปเห็นลุง
คนที่แกชอบมาปั่นจักรยานแถวนี้ตอนเย็นๆประจำเดินผ่านไป

ลุงเขามาปั่นทุกวันแต่เราก็ไม่เคยทัก ชื่อแกก็ไม่รู้ แต่จำลุงได้ดี
เพราะแกจะใส่เสื้อคอกลมสีขาวกับกางเกงขาสั้นตลอด

ทีแรกเราก็คิดว่าแปลกดีที่วันนี้แกเดินมา เพราะปกติแกจะปั่นจักรยานสีแดง
พอเรามองลุงแก แกก็มองกลับแต่ก็ไม่ได้ทักกัน…

…พอเดินเข้าไปในบ้าน ก็ได้ยินยายกับแม่กำลังคุยกันเรื่องลุง(จำชื่อไม่ได้แล้ว)
ว่าแกเสียแล้ว เราไม่รู้จักเลยถามแม่ว่าใคร

เรา : ลุง(?) คือคนไหน…?
แม่ : อ้าว! ก็คนที่แกชอบมาปั่นจักรยานแถวบ้านเราไง..
เรา : ที่แกตาบอดข้างนึงอ่ะนะ?
แม่ : ใช่คนนั้นแหละ
เรา : เสียเมื่อไหร่?
แม่ : สองวันล่ะ..เนี่ยป้า?(ญาติลุง) เอาซองมาให้แม่

ประเด็นคือ!!!!!! …ลุงที่ตาบอดกับลุงคนที่เราเห็นตะกี้คือคนคนเดียวกันไงงง!!!!
และถ้าแกเสียมาสองวันแล้ว …ลุงที่เราเห็นตะกี้คือ?..!!!!!! ใช่…ใช่ม่ะ…

ตอนนี้ เรากลับมานั่งคิดเล่นๆว่า ถ้าเกิดวันนั้น ทักลุงแกไปจะเป็นยังไงนะ…???
(จะเป็นยังไงเล่าปัดโธ่!!!..ไม่ทักไปน่ะ น่าจะดีแล้วล่ะมั้ง

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่

Categories
Uncategorized

เรื่องผีสุดน่ากลัว เกือบโดนผีปล้ำที่พังงา

jFrwuN.jpg
เรื่องผีน่ากลัวนี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2559 ตอนนั้นผมเรียนอยู่ปี4 มหาลัยหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี ช่วงปี4 ผมต้องออกฝึกงาน ผมเรียนการท่องเที่ยว ผมกับเพื่อนได้แสวงหาที่ฝึกงานกัน จนมาได้ที่ฝึกงาน เป็นบริษัททัวร์ดำน้ำที่พังงา เกาะสิมิลัน

เมื่อใกล้ถึงเวลาฝึกงาน ผมกับเพื่อนอีกหนึ่งคนก็ได้เดินทางไปจังหวัดพังงาแต่ต้องลงเครื่องที่ภูเก็ต แล้วเจ้าของบริษัททัวร์ก็มารับไปพังงา พาไปส่งที่บ้านพักใกล้บริษัท ที่ทางเจ้าของเช่าไว้ให้ วันรุ่งขึ้นผมกับเพื่อนก็ได้เริ่มฝึกงานโดยทางเจ้าของได้มารับไปที่ฝึกงานตามปกติ พร้อมกับเด็กฝึกงานอีก3คนต่างสถาบันกันเป็นผู้หญิง

เย็นวันนั้นทางเจ้าของได้เข้ามาคุย ว่าขอให้แลกบ้านกับพวกผู้หญิงเพราะบ้านของพวกผู้หญิงอยู่ไกลและเปลี่ยวมาก พวกผมก็โอเคหลังจากจากย้ายเสร็จคืนนั้นก็นอนตามปรกติ สักพักประมาณตี3 ผมก็ได้ยินเสียงคนเดินรอบบ้านเป็นระยะ แต่ก็ไม่คิดอะไรมากคิดว่าเป็นคนเดิน คืนนั้นก็ไม่มีอะไร จนเช้าก็ไปฝึกงานปกติ

เย็นนั้นมีข่าวดีคือต้องย้ายบ้านอีกแล้ว เพราะมีนักศึกษาฝึกงาน มาจากต่างสถาบันเพิ่มอีกสองคนเป็นผู้ชาย เจ้าของได้เช่าบ้านหลังใหญ่ให้ ให้อยู่กัน 4คน ผมกับเพื่อนก็ได้ย้ายมาบ้านหลังนี้ ถึงจะเป็นบ้านหลังใหญ่ แต่ก็มีแค่1ห้องนอน ทำให้ผมกับเพื่อนต้องนอนข้างนอก แต่ผมกับเพื่อนก็ไม่ซีเรียสอะไร อยู่บ้านหลังนี้มาประมาน10วัน

คืนนั้นหลังจากฝึกงานเสร็จก็กลับมาอาบน้ำนอนตามปกติในขณะที่กำลังหลับอยู่นั้น ก็เกิดอาการเหมือนฝันเปียก รู้สึกเหมือนโดนเล้าโลมโดยใครบางคน บอกตรงๆตอนนนั้นฟินมาก แล้วผมก็สะดุ้งตื่นแต่สิ่งที่กำลังเล้าโลมผมมันยังคงทำอยู่
ผมตกใจมากตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียวว่าเด็กฝึกงานที่มาใหม่
ต้องมีใครเป็นเกย์แน่นอน ช่วงนั้นปากของคนที่กำลังเล้าผมเริ่มมาถึงคอ
ยังเล้าไม่หยุด ผมจะหันไปด่าแต่หันไม่ได้ตัวขยับไม่ได้ นาทีนั้นผมรู้แล้วว่าไม่ใช่คน

ผมพยายามท่องนะโม ท่องคาถาที่เคยอ่านเจอในหนังสือมนต์พิธี
จนสุดท้ายก็หลุดมาได้ เช้าวันนั้นผมก็ยังไม่ได้เล่าให้ใครฟัง
เรื่องก็ผ่านมาประมาณ 5วัน คืนนั้นมันมาอีกแล้ว แต่คราวนี้มันมาเหยียบขาผม
สลับเปลี่ยนมาเหยียบหน้าอก และแขนซ้าย ในขณะที่โดนเหยียบแขนซ้ายอยู่นั้น

ผมก็เห็นเป็นขาคนโดยใส่ชุดสีขาว ยาวถึงตาตุ่ม นาทีนั้นผมเจ็บมาก
เลยนึกท่องคาถาเดิม ที่เคยท่อง ในขณะกำลังท่องอยู่ ผู้หญิงคนนั้นได้โน้มตัวลงมา
ผมยาวจนปิดหน้าผม มันมาพูดข้างหูผมว่า คาถานี้กูไม่กลัวหรอก พร้อมหัวเราะเบาๆ นาทีนั้นความกลัวผมหายไปหมด เหลือแต่ความโมโห จึงภาวนาว่าขอให้
บุญบารมีของแม่ช่วยคุ้มครองผมด้วย สักพักก็หลุดมาได้

ตอนเช้าผมได้บอกและเล่า เหตุการณ์ทุกอย่างให้เพื่อนฟัง
แล้วบอกว่าวันนี้ไปทำงานไม่ไหว หลังจากโทรเล่าให้แม่ฟัง
แม่ผมก็บอกจะส่งหลวงปู่ทวดมาไว้ห้อยคอ และให้ผมไปทำบุญที่วัด
ในขณะที่ไปทำบุญที่วัด ก็เจอพระรูปหนึ่ง ซึ่งผมยังไม่ได้เล่าอะไรให้พระฟัง

ท่านก็พูดขึ้นมาว่า มีเวลามาห่มผ้าขาว แล้วนอนวัดสักคืนไหม ทำผมขนลุกไปหมดทั้งตัว แต่ผมปฏิเสธไป หลังจากนั้น ก็ห้อยพระที่แม่ส่งมาให้ จากนั้นก็ไม่เจออะไรอีก
หลังจากนั้นไม่นาน รุ่นพี่ที่ฝึกงานคนหนึ่งบ้านอยู่ตรงข้ามกันได้โทรหาผมช่วงประมาณตี2แล้วบอก คืนนี้ขอนอนด้วย พอผมไปเปิดประตุให้ พี่เขาก็ทำหน้าตื่นเต้น ตื่นๆ
และเล่าให้ผมฟังว่า หลังจากที่เขาไปซื้อของกลับมากำลังเอารถรถจอด
พี่เขาเห็นผู้หญิงผมยาวใส่ชุดสีขาวยาวถึงตาตุ่มเดินทะลุเข้าประตูบ้านเขาไป
เลยขอมานอนกะผม หลังจากนั้นผมก็ไม่เจออะไรอีกเลยจนกระทั่ง
ฝึกงานเสร็จก็กลับกาญจนบุรี แต่เด็กต่างสถาบันอีกสองคนยังเหลืออีก10วัน

และโทรมาเล่าให้ผมฟังว่าย้ายออกมานอนข้างนอกที่ผมนอน เพราะในห้องมันร้อน นอนๆอยู่ก็มีคนมาเคาะประตูแต่ไม่กล้าเปิดเพราะมันดึกแล้ว แต่เห็นได้จากช่องใต้ประตูว่าเห็นเป็นขาคนนุ่งผ้ายาวถึงตาตุ่มยืนอยู่หน้าประตู
ซึ่งผมคิดว่าหน้าจะเป็นคนเดียวกัน นั่นทำให้ผมสบายใจว่า
ผี ไม่ได้ตามผมกลับมาบ้าน ลืมบอกไปว่าแปลกมากทุกๆวันที่ผมกลับจากที่ฝึกงาน
ทุกเย็นจะมีเส้นผมของผู้หญิงกองอยู่บนที่นอนเต็มไปหมด เป็นยังงี้ทุกวัน
และอีกอย่างสถานที่ตรงนั้นก็เป็นที่ๆเคยโดน สึนามิ
นี่เป็นเหตุการณ์การเจอผีที่ชัดเจนสำหรับผม ตั้งแต่เคยเจอมา ขอบคุณ

เล่นเกมส์สนุกผ่อนคลายได้ที่นี่